هواساز یا Air Handling Unit (AHU) دستگاهی است که وظیفه اصلی آن تصفیه، تنظیم دما و رطوبت هوا و توزیع هوای تازه در محیطهای داخلی ساختمان است. این سیستم قلب تهویه مطبوع محسوب میشود و انتخاب درست آن نقش مهمی در کیفیت هوای داخل، آسایش کاربران و کاهش مصرف انرژی دارد .

هواساز دستگاهی است که هوای تازه بیرون را وارد کرده، آن را فیلتر میکند، دما و رطوبت را تنظیم کرده و سپس به فضای داخلی هدایت میکند.
برخلاف کولر یا بخاری، هواساز بهطور مستقل گرما یا سرما تولید نمیکند؛ بلکه از کویلهای آب گرم یا سرد تغذیه میشود که توسط چیلر یا بویلر تأمین میگردند .
کاربرد اصلی آن در ساختمانهای مسکونی، اداری، تجاری، بیمارستانها و صنایع است.
هواسازها بر اساس طراحی و کاربرد به چند دسته تقسیم میشوند:
رایجترین نوع برای ساختمانهای مسکونی و اداری.
قابلیت کنترل دما، رطوبت و فیلتراسیون هوا.
تنوع در نوع فن، جنس بدنه، کویل آبی یا DX و تجهیزات تنظیم رطوبت .
مخصوص بیمارستانها، آزمایشگاهها و صنایع دارویی.
دارای فیلترهای پیشرفته (HEPA و ULPA) برای حذف ذرات و میکروارگانیسمها.
طراحی بدنه و اجزا به گونهای است که از تجمع آلودگی جلوگیری میکند .
مجهز به مبدل حرارتی برای بازیافت انرژی از هوای خروجی.
باعث کاهش مصرف انرژی و افزایش راندمان سیستم تهویه.
مناسب برای ساختمانهای بزرگ و پروژههای با اولویت صرفهجویی انرژی .
طراحی کوچک برای آپارتمانها یا ویلاها.
نصب آسان و هزینه نگهداری پایین .
مناسب برای مراکز تجاری و اداری بزرگ.
قابلیت کنترل دما و جریان هوا در چندین منطقه بهصورت مستقل .
فن: برای گردش و توزیع هوا.
کویلهای سرمایش و گرمایش: تنظیم دما.
فیلترها: تصفیه هوا از گرد و غبار و آلودگی.
رطوبتزن یا رطوبتگیر: تنظیم رطوبت محیط.
بدنه و کانالها: انتقال هوا به فضاهای مختلف .
تأمین هوای سالم و مطبوع برای ساکنان.
افزایش بهرهوری انرژی با انتخاب نوع مناسب.
کاهش هزینههای نگهداری و مصرف انرژی.
ایجاد شرایط بهداشتی ویژه در محیطهای حساس مانند بیمارستانها .